Michelin CrossClimate 3 ve 3 Sport VS Rakipleri

Kuru zeminde frenleme için, test aracını 110 km/sa giriş hızıyla sürüyorum ve temiz, kuru asfaltta ABS aktifken tam frenleme kuvveti uygulayarak aracı tamamen durduruyorum. Genellikle 100-5 km/sa ölçüm aralığı kullanıyorum. Standart programım, mümkün olduğunca her lastik seti için beş denemeden oluşuyor, ancak koşullar ve lastik kategorisi gerektiriyorsa bu sayı on beş denemeye kadar uzayabiliyor. Tüm denemeleri analiz edip istatistiksel aykırı değerleri çıkardıktan sonra ortalama alıyorum. Değişen koşulları düzeltmek için referans lastikler seans boyunca tekrar tekrar kullanılıyor.

Kuru zeminde yol tutuşu için, mümkün olduğunca ESC'yi devre dışı bırakarak, özel bir yol tutuş pistinde yol tutuş sınırında sürüş yapıyorum. Böylece, elektronik müdahalenin sonucu maskelememesi koşuluyla, lastiğin doğal dengesini, geçici tepkisini ve limit davranışını değerlendirebiliyorum. Genellikle, piste, lastik tipine ve koşulların tutarlılığına bağlı olarak, her lastik seti için iki ila beş zamanlı tur tamamlıyorum. Açık sürücü hatası veya belirgin çevresel tutarsızlık nedeniyle etkilenen turları hariç tutuyorum. Seans boyunca sık sık kontrol sürüşleri yapıyorum ve referans lastiklerdeki aşınmanın anlamlı bir değişken haline gelmemesi için genellikle birden fazla kontrol lastiği seti kullanıyorum. Daha çok pist odaklı ürünler için, lastik aşınma modellerini ve uzun süreli sürüşlerde ısı direncini belirlemek amacıyla yarış temposunda belirli sayıda tur atarak dayanıklılık testleri de yapıyorum.

Nesnel veriler resmin sadece bir parçasıdır, bu nedenle özel bir kuru yol tutuş pistinde, yol tutuş sınırında yapılandırılmış öznel bir yol tutuş değerlendirmesi de yapıyorum. Direksiyon hassasiyetini, direksiyon tepkisini, viraj giriş davranışını, viraj ortası dengesini, viraj çıkışındaki yol tutuşunu, kayma özelliklerini ve genel güveni, testlerim boyunca tutarlı bir şekilde kullanılan standartlaştırılmış 1-10 ölçeğini kullanarak puanlıyorum. Son değerlendirme, sayısal puanlamayı yazılı teknik yorumlarla birleştiriyor. Her adayı değerlendirmeden önce kontrol lastiğiyle alıştırma turları tamamlıyorum.

Bazı lastikler ölçülen performans açısından güçlü sonuçlar verse de sürüş keyfi vermeyebilir; bu nedenle, dinamik sürüş sırasında sürüş zevkini de değerlendiriyorum. Bu puan, direksiyon hissi, iletişim, denge, limitlerdeki öngörülebilirlik, sürücü güveni ve araç ile yol arasındaki genel bağlantı hissini dikkate alır. Amacı, hevesli sürücüler için önemli olan ancak tek başına objektif ölçütlerle her zaman tam olarak açıklanamayan nitelikleri yakalamaktır. 1-10 ölçeğinde puanlanır.

Islak zeminde frenleme için, test aracını 88 km/sa giriş hızıyla sürüyorum ve kontrollü bir su filmi bulunan asfalt yüzeyde ABS aktifken tam frenleme kuvveti uygulayarak aracı tamamen durduruyorum. Genellikle, ilk frenleme uygulamasındaki değişkenlikten lastik performansını izole etmek için 80-5 km/sa ölçüm aralığı kullanıyorum. Standart programım, mümkün olduğunca her lastik seti için sekiz denemeden oluşuyor, ancak koşullar ve lastik kategorisi gerektiriyorsa bu sayı on beş denemeye kadar uzayabiliyor. Tüm deneme setini analiz ediyor ve ortalama almadan önce istatistiksel aykırı değerleri eliyorum. Değişen koşulları düzeltmek için, seans boyunca referans lastikleri tekrar tekrar kullanıyorum - ıslak zemin testlerinde, genellikle her üç aday test setinde bir.

Islak zeminde sürüş için, özel bir ıslak zemin kontrol pistinde yol tutuş sınırında sürüş yapıyorum. Genellikle, yüzey koşullarını tutarlı tutmak için tasarlanmış, kaldırım kenarı sulama sistemlerine sahip özel ıslak zemin pistlerini kullanıyorum. Mümkün olduğunca ESC'yi devre dışı bırakıyorum, böylece elektronik müdahalenin sonucu maskelemeden lastiğin doğal dengesini, geçici tepkisini ve limit davranışını değerlendirebiliyorum. Genellikle, piste, lastik tipine ve koşulların tutarlılığına bağlı olarak, her lastik seti için iki ila beş zamanlı tur tamamlıyorum. Açık sürücü hatası veya belirgin çevresel tutarsızlık nedeniyle etkilenen turları hariç tutuyorum. Seans boyunca sık sık kontrol sürüşleri yapıyorum ve referans lastiklerdeki aşınmanın anlamlı bir değişken haline gelmemesi için genellikle birden fazla kontrol lastiği seti kullanıyorum.

Nesnel veriler resmin sadece bir parçasıdır, bu nedenle özel bir ıslak zemin sürüş pistinde, yol tutuş sınırında yapılandırılmış öznel bir yol tutuş değerlendirmesi de yapıyorum. Direksiyon hassasiyetini, direksiyon tepkisini, viraj giriş davranışını, viraj ortası dengesini, suda kızaklama direncini, kayma özelliklerini ve genel güveni, testlerim boyunca tutarlı bir şekilde kullanılan standartlaştırılmış 1-10 ölçeğini kullanarak puanlıyorum. Son değerlendirme, sayısal puanlamayı yazılı teknik yorumlarla birleştiriyor. Her adayı değerlendirmeden önce kontrol lastiğiyle alıştırma turları tamamlıyorum.

Düz hat üzerindeki suda kayma direncini ölçmek için, aracın bir tarafını kontrollü derinlikte (genellikle yaklaşık 7 mm) bir su oluğundan geçirirken, diğer tarafı kuru zeminde bırakıyorum. Sabit bir hızla giriyorum ve ardından kademeli olarak hızlanıyorum. Suda kayma başlangıcını, sudan geçen tekerleğin kuru taraftaki referans tekerleğe göre belirli bir kayma eşiğini aştığı nokta olarak tanımlıyorum. Genellikle her lastik seti için dört deneme yapıyorum ve geçerli sonuçların ortalamasını alıyorum.

Kavisli su üzerinde kayma testi için, genellikle 100 metre çapında, kontrollü su derinliğine sahip (genellikle yaklaşık 7 mm) bir su basmış bölümü olan dairesel bir pist kullanıyorum. Araç, GPS telemetrisi ve üç eksenli bir ivmeölçer ile donatılmıştır. Su basmış bölümden kademeli olarak artan hızda, genellikle 5 km/sa artışlarla geçiyorum ve her adımda minimum sürekli yanal ivmeyi kaydediyorum. Test, yanal ivme tamamen kaybolana kadar devam eder; bu da tam su üzerinde kaymayı gösterir. Sonuç, hız arttıkça kalan yanal ivme (m/s²) olarak ifade edilir.

Kar üzerinde frenleme için, test aracını 50 km/sa giriş hızıyla sürüyorum ve düzeltilmiş, sıkıştırılmış kar yüzeyinde (45-5 km/sa) ABS aktifken tam frenleme kuvveti uygulayarak aracı tamamen durduruyorum. Genellikle geniş bir VDA (araç dinamik alanı) kullanıyorum ve her deneme arasında yüzeyde kademeli olarak hareket ediyorum, böylece hiçbir lastik aynı kar parçası üzerinde iki kez fren yapmıyor. Standart programım, lastik seti başına on iki denemedir, ancak veriler bunu haklı çıkarıyorsa bu süre daha da uzayabilir. Tüm deneme setini analiz ediyorum ve ortalama almadan önce istatistiksel aykırı değerleri eliyorum. Yüzey, seans boyunca düzenli olarak düzeltiliyor. Değişen kar yüzeyi koşullarını düzeltmek için, referans lastikleri tekrar tekrar kullanıyorum - genellikle her iki aday test setinde bir.

Kar üzerinde çekiş testi için, çekiş kontrolü aktifken, düzeltilmiş bir kar yüzeyinde aracı duruştan hızlandırıyorum ve GPS telemetrisi kullanarak hızı ve süreyi ölçüyorum. Kalkış geçişlerinin ve güç aktarma organı düzensizliklerinin etkisini azaltmak için genellikle 5-35 km/sa ölçüm aralığı kullanıyorum. Geniş bir VDA (araç dinamik alanı) kullanıyorum ve her deneme arasında yüzey üzerinde kademeli olarak hareket ediyorum, böylece hiçbir lastik aynı kar parçası üzerinde iki kez hızlanmıyor. Yüzey, seans boyunca düzenli olarak düzeltiliyor. Her lastik seti için birden fazla deneme yapıyorum ve geçerli sonuçların ortalamasını alıyorum. Değişen kar yüzeyi koşullarını düzeltmek için genellikle her iki aday test setinde bir referans lastikler kullanılıyor.

Kar üzerinde sürüş için, mümkün olduğunca ESC'yi devre dışı bırakarak, özel bir kar pistinde yol tutuş sınırında sürüş yapıyorum. Pist, her sürüşten sonra lastikler değiştirilirken düzeltiliyor ve hazırlanıyor, böylece her lastik seti tutarlı bir şekilde hazırlanmış bir yüzeyde kullanılıyor. Genellikle, sürücü hatası veya belirgin çevresel tutarsızlık nedeniyle etkilenen turlar hariç, her lastik seti için iki ila beş zamanlı tur tamamlıyorum. Kar yüzeyleri asfalttan daha hızlı aşındığı için, kontrol sürüşleri daha sık yapılıyor - genellikle her iki aday test setinde bir.

Kar üzerinde yanal tutunma testleri için, ISO 4138 prensiplerine genel olarak uygun, sabit yarıçaplı dairesel bir kar pisti kullanıyorum. Yüzey, seans boyunca düzenli olarak düzeltiliyor. Maksimum sürdürülebilir viraj alma hızına ulaşılana kadar hızı kademeli olarak artırıyorum. Yüzey eğiliminin etkisini azaltmak için genellikle hem saat yönünde hem de saat yönünün tersinde birden fazla tur kaydediyorum. Kar yüzeyleri daha hızlı aşındığı için, kontrol lastiği düzenli aralıklarla yeniden test ediliyor ve genellikle birden fazla kontrol lastiği seti kullanıyorum.

Konforu değerlendirmek için, düz otoyol, pürüzlü yüzeyler, genleşme derzleri, bozuk kaldırım ve keskin kenarlı engeller de dahil olmak üzere, 50 ila 120 km/sa hız aralığında çok çeşitli yol yüzeylerinde (genellikle test tesislerindeki özel konfor pistlerinde) sürüş yapıyorum. Birincil sürüş kalitesi, ikincil sürüş kalitesi, darbe sertliği, koltuktan iletilen titreşim ve lastiğin ani darbeleri emme yeteneğini değerlendiriyorum. Değerlendirmeler, referans lastiğe göre 1-10 ölçeğinde yapılıyor.

Öznel gürültü değerlendirmesi için, camlar kapalı, havalandırma kapalı ve ses sistemi kapalıyken, birden fazla yüzey tipinde sabit hızlarda araç kullanıyorum. Genel gürültü seviyesini, ton kalitesini, boşluk gürültüsünü, desen gürültüsünü, geniş bantlı uğultuyu ve hem hıza hem de yol dokusuna duyarlılığı değerlendiriyorum. Her lastik 1-10 ölçeğinde derecelendiriliyor ve gürültü karakteri ve rahatsızlık düzeyi hakkındaki yazılı gözlemlerle destekleniyor.

Yuvarlanma direnci, ISO 28580 ve UNECE Yönetmeliği 117 Ek 6'ya uygun olarak kontrollü laboratuvar koşullarında ölçülür. Lastik, bir test tekerleğine monte edilir ve büyük çaplı bir çelik tambura karşı yüklenir. Belirtilen test hızında termal stabilizasyon sağlandıktan sonra, mil üzerindeki yuvarlanma direnci kuvveti ölçülür ve ilgili prosedüre göre düzeltilir. Sonuç, genellikle kg/ton cinsinden yuvarlanma direnci katsayısı olarak ifade edilir.