Bridgestone Battlax BT 012

2003 yılında 2002 Yamaha R6'mda bunlardan bir çift vardı, bu lastikler üzerinde sürüş becerilerimi o kadar geliştirdim ki, onlar hala yasal iken bıraktığım ilk lastiklerdi. O zamanlar performansın düşmesinden rahatsız olmuştum ama dürüst olmak gerekirse, çoğu lastiği yasal limite ulaşmadan çöpe atmak zorunda kaldığım için.
Yeniden itibaren oldukça muhteşemdiler, ancak değiştirdikleri Michelin Pilots Sports'un rahatlığına ve hissine pek sahip değillerdi. Süspansiyonun ayarlanması gerekiyordu, ancak bir kez ayarlandığında üstün kavramaya sahiplerdi, yumuşak kenarlar serin görünen yolda bile dalgalanıyordu (ben gençtim).
Yaklaşık 3000 milde ön lastiğin omuz kısmı, çift hamur nedeniyle merkezden daha fazla aşınıyordu ve arkada yol tutuşu biraz bozulmaya başlamıştı. Bu kilometrede bir pist gününde neredeyse ıslak zeminde yükseliyordum ve 4000 milde bisiklet ıslak veya soğuk koşullarda çok zordu. Uyarılarıma rağmen arkadaşım onu yola atmayı başardı. Kısa bir süre sonra postayla sipariş edilen yeni lastiklerim vardı.
Michelin'ler 5000 mil yol kat etmişlerdi ve sadece arka kısım yıpranmıştı, hâlâ aşağı yukarı yeni olduğu kadar iyi yol tutuyorlardı, bu yüzden Bridgestone'lardan nefret ediyordum ve o zamandan beri onları neredeyse hiç kullanmadım.

CBR600FB'de fabrika standardı olarak geldi. Birleşik Krallık'ta her türlü hava koşulunda yolculuk yapan biri olarak bu lastikler beni gerçekten hayal kırıklığına uğrattı.

Diğer incelemelerin bazılarında olduğu gibi henüz atılmadım (tahtaya dokunun), ancak herhangi bir koşulda çok az geri bildirimleri var veya hiç yok ve yollarda nem varsa oldukça kayganlar. Islak zeminde fren mesafesi de çok kötü. Onlara güvenim yok ve en kısa sürede çıkacaklar.

Yollar birkaç gün kuru kaldığında ve ortam sıcaklığı 20+ derece C olduğunda, bu tamamen farklı bir hikayedir, dolayısıyla bunları muhtemelen günlük pist lastikleri için daha ucuz bir seçenek olarak düşünürdüm.

Son olarak, yaklaşık 1000 millik işe gidip gelme/eğlence karışımından sonra, zaten oldukça kötü bir şekilde yıpranmış durumdalar... Her ne kadar oldukça sert sürüş yapma eğiliminde olsam da, muhtemelen yalnızca 2000 mil daha zirveye çıkabilirim -- daha dikkatli sürücüler muhtemelen 4000+. Kısacası tavsiye edilmez; bunları neden bir sport Tourer'a stok olarak koydular, hiçbir fikrim yok.

Bu lastikler yeniyken hem ıslak hem de kuru zemin koşullarında mükemmel kavrama seviyeleri sağlıyordu. Lastiklerin değiştirdikleri Michelin Pilot Sports'tan çok farklı hissettirmesi nedeniyle motosikletin iyi hissettirmesi için süspansiyonumu yeniden ayarlamak zorunda kaldım.
Yol kullanımı için oldukça iyiydiler, ancak arka kısım özellikle pist gününde yüksek hızdan önce çok az uyarı vererek gergindi (o zaman bunu kurtardım).
Bu lastiklerdeki aşınma oranının çoğu lastikten daha ağır olduğunu gördüm; her ikisi de 3000 mil içinde en iyi değerlerinin çok ötesindeydi.
Gerçekten iyi ısınmadıkça arka kısım çok kolay bir şekilde serbest kalacaktı ve ön kısım 20 penilik bir parça gibi şekilsiz hale gelmişti (çift bileşik ön cephelerin çoğunun benimle yaptığı gibi). Her iki lastik de bu noktada lastik aşınma sınırında olmasalar bile histen yoksun görünüyordu ve bu da yol tutuşunun olumsuz etkilenmesine neden oluyordu.
Bir gün, ben yetişemediğim için sızlanmamdan vazgeçen arkadaşımı arabaya bindirdim. Birkaç dakika sonra, arkadakiler bir kavşakta ona doğru gelirken bisikleti yolun aşağısına fırlattı (tıpkı ona söylediğim gibi).
4000 mil'e gelindiğinde her iki lastik de aşınma çubuklarının üzerindeydi, ön taraf ortadan daha çok yanlardaydı ve yol tutuşu bir şaka haline gelmişti.
Bunları bir daha almazdım, daha önce Bridgestone'lara (BT50'ler) çarptığım için ilk etapta almazdım. Ama özgürlerdi çünkü kız arkadaşım o zamanlar bir bisiklet dergisinde çalışıyordu ve birisinin onları test etmesini istiyordu. Arkadaşım o zamanlar 2 yaşında olan bisikletime verdiği hasarın tamamını asla ödemediği için pahalı bir test.